ျမန္မာ့ေရပိုင္နယ္နမိတ္ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက်ဴးေက်ာ္မႈ

Friday, November 7, 2008

ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အၾကား ေရပိုင္နယ္နမိတ္အျငင္းပြားမႈနဲ႔ပတ္သက္ျပီး (ကို) ေအာင္ထက္၊ အဏၰ၀ါ စစ္သည္တို႔က သူတို႔အျမင္မ်ားကို တင္ျပခဲ့ျပီးပါျပီ။ စာဖတ္သူမ်ားကလည္း သူ႔အျမင္၊ ကိုယ့္အျမင္ကို တင္ျပေဆြးေႏြး ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ပိေတာက္ေျမအေနနဲ႔လည္း အခ်က္အလက္ေတြျပည့္စံုေအာင္ ေလ့လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေတြ႔ရိွခ်က္မ်ားအရ ျမန္မာဘက္ကမွန္ တယ္ထင္လို႔ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက်ဴးေက်ာ္မႈလို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံတကာေရပိုင္နက္သတ္မွတ္တာနဲ႕ပတ္သက္ျပီး အေျခခံရတာက United Nations Convention on Law of Sea, UNCLOS ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကြန္ဗင္းရွင္း Article 15 မွာ ႏွစ္ႏုိင္ငံ ေရပိုင္နယ္နမိတ္ သတ္မွတ္ ျခင္းနဲ႕ပတ္သက္ျပီး အခုလို ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။

UNCLOS-1982 Article (15) " Where the coasts of two States are opposite or adjacent to each other, neither of the two States is entitled, failing agreement between them to the contrary, to extend its territorial sea beyond the median line every point of which is equidistant from the nearest points on the baseline from which the breadth of the territorial seas of each of the two States it measured. The above provision does not apply, however, where it is necessary by reason of historic title or other special circumstances to delimit the territorial seas of the two States in a way which is at variance therewith."

ဆိုလိုတာကေတာ့ သမိုင္းေၾကာင္းအရ၊ ထူးျခားေသာအေျခအေနမ်ားအရ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ႏွစ္ႏုိင္ငံေရပိုင္နယ္ သတ္မွတ္ရာမွာ ႏွစ္ဘက္ၾကား သေဘာတူညီမႈမရခဲ့ရင္ True Median /Equidistance Principle အရ အလယ္မ်ဥ္း ေနရာကို သတ္မွတ္ရမယ္၊ အဲဒီထက္ပိုယူလို႔ မရဘူးလို႔ ေျပာတာပါပဲ။ True Median /Equidistance Principle ကို ေဟာဒီလိုပံုနဲ႔ ျပပါတယ္။


ဒီေတာ့ ျမန္မာဘက္က ေရနယ္နမိတ္ကို True Median /Equidistance Principle နဲ႔ သတ္မွတ္ဖို႔ ေျပာတယ္။ ဒါက ႏိုင္ငံတကာဥပေဒအရ ေျပာတာပဲျဖစ္တယ္။ ဒါကဘဂၤလားေဒ့ရ္ွ ပိုင္ စိန္႔မာတင္ကၽြန္းနဲ႔ ျမန္မာပိုင္ေမယုကၽြန္းၾကား ထက္၀က္အကြာအေ၀းကေန ၂၄၃ ဒီဂရီအတုိင္း ဆက္ဆြဲတဲ့မ်ဥ္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါကို UNCLOS ကပံုအရ ဒီလိုေဖာ္ျပ ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္-


အဲဒီပံုမွာ နတ္ျမစ္၀ကေန အ၀ိုင္းစက္ေလးေတြကို ဆက္ဆြဲလာတဲ့ အစိမ္းေရာင္မ်ဥ္းဟာ ႏွစ္ဘက္ သေဘာတူထားတဲ့ နတ္ျမစ္နယ္နမိတ္ကေန အလယ္က်တဲ့ေနရာေတြကို ဆက္ဆြဲလာျပီး စိန္႔မာတင္နဲ႔ ေမယုကၽြန္းၾကားအလယ္ေနရာကေန ျမန္မာေရပိုင္နယ္နမိတ္နဲ႔ သီးသန္႔စီးပြားေရးဇံု နယ္နမိတ္ကို ေဖာ္ျပထားတာျဖစ္ပါတယ္။

သို႔ေသာ္ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွ ကေတာ့ ခ်စ္ၾကည္ေရးအရ အေရွ႕ဘက္ကို တိုးျပီး Frinedship Line အျဖစ္သတ္မွတ္ေပးဖို႔ ေျပာ ပါတယ္။ သူ႔သေဘာအရေတာ့ ကၽြန္းႏွစ္ကၽြန္းအၾကားအလယ္မွတ္ကေန အေရွ႕ဘက္ကို ယိုင္ျပီး ၂၂၅ ဒီဂရီအထိ ေပးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာဥပေဒအရ ျမန္မာကေျပာတဲ့ နယ္နမိတ္နဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွ ကေျပာတဲ့ နယ္နမိတ္ ႏွစ္ခု ကြာျခားခ်က္ကို အခုလိုေတြ႔ ရပါတယ္-



အဲဒီပံုမွ အေပၚဆံုးက အနီေရာင္မ်ဥ္းေၾကာင္းဟာ True Median Line ျဖစ္ျပီး ေအာက္က အနီေရာင္ လိုင္းကေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ခ်စ္ၾကည္ေရးအရေပးပါလို႔ ေတာင္းထားတဲ့ ၂၂၅ လိုင္း ျဖစ္ ပါတယ္။ ၾကယ္ပြင့္ျပထားတဲ့ ေနရာကေတာ့ ျမန္မာဘက္က သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႕ စမ္းသပ္တူးေဖာ္ေနတဲ့ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေနရာဟာ အဏၰ၀ါစစ္သည္ေျပာသလိုပဲ ျမန္မာဘက္က ေဆြးေႏြးဆဲ နယ္ေျမကို ေရွာင္ျပီး ၂၂၅ လိုင္းရဲ့ အေရွ႕ဘက္မွာ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ စမ္းသပ္တူးေဖာ္ေနတာျဖစ္ တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ အင္တာနက္သတင္းမ်ားအရ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက ၂၂၅ မ်ဥ္း ေတာင္မဟုတ္ေတာ့ဘဲ နတ္ျမစ္၀ေနရာကေန ေတာင္ဘက္ကို ၁၈၀ ဒီဂရီမ်ဥ္းဆြဲခ်ျပီး သူတို႔ ပိုင္တယ္ ဆိုျပီးေျပာတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီေတာ့ နတ္ျမစ္၀ကေန ၁၈၀ ဒီဂရီဆြဲခ်လိုက္ရင္ ဒီမ်ဥ္းဟာ ျမန္မာ့ေရပိုင္နက္ ထက္၀က္ေလာက္ကို ျဖတ္ယူသြားတာ ေတြ႔ရမွာပါ။ ပုံမွာျပထားတဲ့ အျပာမ်ဥ္းအတိုင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံတကာဥပေဒျဖစ္တဲ့ UNCLOS မွာဆိုထားတာက ရွင္းရွင္းေလးပဲ။ သမိုင္းေၾကာင္းအရ ပိုင္တာ မဟုတ္ဘူး ဆိုရင္ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းညိွ၊ ေျပလည္ရင္ ၾကိဳက္သေလာက္ေပး။ ညိွလို႕မရရင္ Median Line မူအတိုင္း အလယ္က သတ္မွတ္။ ဘယ္ဘက္ကမွ ဒီထက္ပိုမရဘူး။ ဒါပဲျဖစ္ပါတယ္။ အခု ကိစၥက ႏွစ္ဘက္ၾကား ေဆြးေႏြးဆဲျဖစ္တယ္။ ေဆြးေႏြး လို႔ မရရင္ Median Line မူအတုိင္းသြားရမယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာဘက္က ေဆြးေႏြးဆဲေနရာကို လက္ေရွာင္ျပီး သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ရွာတယ္။ ဒီေနရာဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွေတာင္းတာ ေပးရင္ေတာင္ ျမန္မာဘက္ကရမယ့္ ေနရာျဖစ္တယ္။ အခုမွ ဘဂၤလား ေဒ့ရ္ွက တဲထဲ၀င္တဲ့ကုလားအုပ္လိုပဲ ေခါင္းေလး၀င္ရာကေန ထပ္တိုးျပီး ေတာင္းလာတာပါ။ ေနာက္ထပ္ တဲရွင္ကုိ ကန္ထုတ္ဖို႔ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။

အခုတင္ျပတဲ့အခ်က္မ်ားအရ ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွက က်ဴးေက်ာ္သူျဖစ္တယ္ဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ခ်စ္ၾကည္ေရး၊ ခ်စ္ၾကည္ေရးလို႔ ေျပာျပီး ဘာ့ေၾကာင့္ဒီလိုလုပ္ရသလဲ။ ေနာက္ကြယ္က ဘာ အေၾကာင္းခံေတြ ရိွသလဲ ဆိုတာ ေတာ့ အခ်ိန္တန္ရင္ အေျဖေပၚမွာပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏုိ္င္ငံသားမ်ားအေနနဲ႔ ဘယ္ဘက္က ရပ္ရမလဲ ဆိုတာေတာ့ ရွင္းေနျပီထင္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ အေထာက္အထားမ်ားကို UNCLOS နဲ႔ Bay of Bengal News Website မ်ားက ရရိွပါတယ္။

Posted by ပိေတာက္ေျမ at 12:06:00 AM

နအဖအတြက္ ဓားမေသြးေလာက္တဲ့ ဘဂၤလားအေရး

နအဖအတြက္ ဓားမေသြးေလာက္တဲ့ ဘဂၤလားအေရး (အပုိင္း-၁)

ေ၀လင္း
၁၅/ မတ္ ၂၀၁၀
ျမန္မာျပည္ကို လာမယ့္ မတ္လအတြင္း အိမ္နီးခ်င္းႏွစ္ႏိုင္ငံက ေခါင္းေဆာင္ (၂) ဦး လာေရာက္ဖုိ႔ရွိေၾကာင္း ျပည္တြင္းထုတ္ ဂ်ာနယ္တခ်ိဳ႕မွာ ေဖာ္ျပထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီႏွစ္ႏုိင္ငံစလံုးဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္နဲ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ေတြတုန္းက ျမန္မာနဲ႔ နယ္စပ္ စစ္ေရးျပႆနာေတြတက္ၿပီး တင္းမာခဲ့တဲ့ ထိုင္းနဲ ့ဘဂၤလားတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိင္းဘုရင့္သမီးေတာ္ သီရိဒုံက သူ႔ခရီးစဥ္အတြက္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလထဲက စၿပီး ကမ္းလွမ္းစီစဥ္ခဲ့တာ အခုမွ နအဖစစ္အစိုးရဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ရတာပါ။ ထုိင္းဘုရင့္သမီးေတာ္ဟာ ျမန္မာျပည္ထဲက လား႐ႈိး၊ မူဆယ္၊ ပူတာအုိ၊ ေျမာက္ဦး၊ စစ္ေတြ စတဲ့ ၿမိဳ႕ (၅) ၿမိဳ႕ကို မတ္လ (၁၀) ေန႔ကစၿပီး (၅) ရက္တာ ခရီးစဥ္အျဖစ္ လာေရာက္လည္ပတ္ သုေတသနျပဳေလ့လာမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း လာေရာက္ျခင္းမရွိရာကေန အခုတႀကိမ္က်မွသာ တရား၀င္ ျပန္လည္လာေရာက္ လည္ပတ္တာျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ေဖေဖာ္၀ါရီလအတြင္း မင္းသမီးသီရိဒံုရဲ႕ ခရီးစဥ္မွာ ဟိတ္ဟန္မဲ့ သာမန္ခရီးသြားတေယာက္လုိ ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္ေရာက္လာၿပီး ဘဂၤလားေက်းလက္ ဆင္းရဲသားတဲအိမ္မွာ ေနထိုင္ရင္း လူထုဘ၀ေလ့လာဖုိ႔ သူေရာက္လာခဲ့တာပါ။ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး သမားမဟုတ္တဲ့ဲ သုေတသီပညာရွင္တဦးသာျဖစ္လုိ႔ အခုလာမယ့္ ျမန္မာခရီးစဥ္မွာ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ဘာညိႇႏိႈင္းသေဘာတူခ်က္ ကိုမွ လက္မွတ္ေရးထုိးဖို႔ရာ ထုိင္းဘုရင့္သမီးေတာ္မွာ အစီအစဥ္မရွိပါဘူး။

သူနဲ႔ မတူျခားနားတဲ့ အေနာက္ဘက္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဧည့္သည္ေတာ္ ၀န္္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာစီနာကေတာ့ မၾကာခင္ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္ရွိလာေတာ့မွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူ႔ခရီးစဥ္အတြင္းမွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေရး၊ ျမန္မာ-ဘဂၤလား ပင္လယ္ျပင္ပိုင္နက္ သတ္မွတ္ေရး၊ အာရွဖြံ႔ၿဖိဳးေရဘဏ္ (ADB) ရဲ႕ ေခ်းေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း (၁၂၀) ဖိုးနဲ႔ တည္ေဆာက္မယ့္ အာရွေဒသတြင္း ဆက္စပ္ရထားလမ္းေဖာက္လုပ္ေရး၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္၀ယ္ယူေရး ကိစၥအရပ္ရပ္ကို အထူးအေရးထား ညိႇႏိႈင္းသေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထုိးသြားဖုိ႔ ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း၊ တဆက္တည္းမွာပဲ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္ ကုန္သည္ႀကီးမ်ားအသင္းရဲ႕ (၄) ႀကိမ္ေျမာက္ ကုန္သြယ္မႈျမႇင့္တင္ေရး အေရာင္းျပခန္းကိုလည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဇီယာ တက္ေရာက္ဖြင့္လွစ္ေပးဖြယ္ ရွိေနပါတယ္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏိုု၀င္ဘာဘာလက ဘဂၤလားပင္လယ္ေကြ႔က ေရနံသဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ လုပ္ကြက္ေတြနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းၿပီး ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကား စစ္ေရးျပင္ဆင္ခဲ့ၾကတဲ့ နယ္စပ္တင္းမာမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ အခုလုိ ျပန္လည္ ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖာက္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းညင္သာ လာၾကတာေတြက ဘယ္အတြက္ေၾကာင့္မ်ားပါလိမ့္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ရန္ဘက္ဘ၀ကေန ေႏြးေထြးလွတဲ့ ျခေသၤ့လည္ျပန္ဆက္ဆံေရး (U Turn) အခ်ိဳးအေကြ႔တခုထိ ေရာက္ေအာင္လုိ႔ ဘယ္အခ်က္ေတြကမ်ား ေစ့ေဆာ္တြန္းပို႔ေပးလုိက္ပါေလသလဲ။

ထူးမျခားနား ႏွစ္ႏိုင္ငံ စစ္ေရးစြမ္းပကား

အိႏၵိယေရတပ္က ဦးစီးၿပီး အာရွပစိဖိတ္ေဒသတြင္း ႏိုင္ငံစံု (၁၂) ႏိုင္ငံ (အိႏၵိယ၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ျမန္မာ၊ စင္ကာပူ၊ ၾသစေၾတးလ်၊ သီရိလကၤာ၊ ထိုင္း၊ ဘ႐ူႏိုင္း၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ဗီယက္နမ္) တို႔ ပါ၀င္တဲ့ မီလန္ ၂၀၁၀ ပင္လယ္ျပင္စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈကို ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၄) ရက္ေန႔ကေန (၈) ရက္ေန႔အထိ (၄) ရက္ၾကာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ၊ ဘဂၤလားေရတပ္ (၂) ခုစလံုးက စစ္ေရယာဥ္ေတြ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယေရတပ္ဟာ အရင္တုန္းက အိႏၵိယ၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ သီရိလကၤာ၊ ထုိင္း၊ အင္ဒိုနီးရွား (၅) ႏုိင္ငံနဲ႔ စတင္ စစ္ေရးေလ့က်င့္ခ့ဲရာကေန အခု ႏိုင္ငံေပါင္း (၁၂) ႏုိင္ငံအထိ တုိးပြားလာသလုိ အခုစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈမွာ အိႏၵိယဘက္က စစ္သေဘၤာ (၄-၅) စီး။ စင္ကာပူ စစ္သေဘၤာ (၂) စီး၊ က်န္ႏိုင္ငံေတြဘက္က (၁) စီးစီ္။ ဘ႐ူႏုိင္း၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ နယူးဇီလန္၊ ဗီယက္နမ္တို႔ကေတာ့ ေလ့လာသူမ်ားအျဖစ္ ပါ၀င္ၿပီး လံုး၀ပါ၀င္ျခင္းမရွိတာဆိုလို႔ ကေမာၻဒီးယားႏိုင္ငံတခုသာပဲ က်န္ပါတယ္။

ဒီစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈမွာ တစီးစီ ပါ၀င္တဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ ျမန္မာစစ္ေရယာဥ္ (၂) စီးဟာလည္း အမ်ိဳးအစားအရ (Type 053 – H Frigare) တ႐ုတ္လုပ္ တုိက္ေရယဥ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာတုိက္ေရယာဥ္ေတြဟာ တ႐ုတ္လုပ္ေတြ (ဒါမွမဟုတ္) တ႐ုတ္ဖက္စပ္ေဆာက္ေတြ ျဖစ္ေနတာမို႔ ပိန္မသာ လိမ္မသာ အဆင့္တူေတြျဖစ္ေပမယ့္ စြမ္းရည္နဲ႔ အလံုးအထည္အရ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ သေဘၤာေတြဘက္က နည္းနည္းပိုသာပါတယ္။ အေရအတြက္အရေျပာရင္ ျမန္မာ့ေရတပ္မွာ (၁၃၄) စီးနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က (၇၀) စီးစီ ပိုင္ဆုိင္ထားၾကပါတယ္။ ပင္လယ္ထြက္ေပါက္ကို အဓိကထားရတဲ့ တုိင္းျပည္မို႔လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ ျမန္မာထက္သာတဲ့ ေရတပ္စြမ္းရည္တခုရွိေနဖို႔ကို လုိပါတယ္။

တ႐ုတ္လုပ္ ေရယာဥ္ခ်င္းအတူတူ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ေအာ္ရဂ်င္နယ္ စစ္သေဘၤာေတြ မွာယူတင္သြင္းေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာက တ႐ုတ္တပ္ဆီကေနတဆင့္ ဂ်ာမန္ (MAN) ကုမၼဏီလုပ္ (PA 6) အင္ဂ်င္မွာၿပီး ကိုယ့္ဘာသာ ဆင္မလိုက္မွာ ဆင္ေနရတဲ့ အေနအထားပါ။ ဆင္မလိုက္လုပ္ ေရယာဥ္ေတြမွာေတာ့ တ႐ုတ္လုပ္ ေနာက္ဆံုးေပၚ ေရျပင္ကေန ေရျပင္ပစ္ ဒံုးက်ည္ေတြကို တပ္ဆင္လို႔ မရပါဘူး။ အေရအတြက္အရ ျမန္မာက ပိုေပမယ့္ စစ္စြမ္းရည္ခ်င္း၊ ထုထည္ခ်င္း၊ တပ္ဆင္ထားတဲ့ လက္နက္ခ်င္းမွာ သိပ္ကြာလြန္းေတာ့ ေရျပင္နယ္နိမိတ္ျပႆနာမွာ ဘဂၤလားစစ္သေဘၤာနဲ႔ ယွဥ္ရင္ ျမန္မာသေဘၤာေတြဟာ ဆင္နဲ႔ဆိတ္ပမာ ျဖစ္ေနၾကရပါတယ္။

ဒီ့အျပင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေရတပ္မွာ ေရငုပ္သေဘၤာ (၁) စီးကို ၂၀၁၀ မွာ ရရွိမွာျဖစ္သလုိ ေနာက္ထပ္ ေရငုပ္သေဘၤာအုပ္ တခုကိုလည္း လာမယ့္ (၂၀၁၉) ခုႏွစ္မွာ ထပ္မံတပ္ဆင္ဖို႔ စီစဥ္ထားပါေသးတယ္။ ဘဂၤလားေလတပ္မေတာ္မွာ ႐ုရွက ေခတ္မီ MIG 29 ေတြ အထဲက (၇၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ စစ္ဆင္ေရးလုပ္ႏိုင္ဖုိ႔ဆုိရင္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ေက်ာ္ သိပ္ေခတ္ေနာက္က်ေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေလတပ္တုိက္ခိုက္ေရးေလယာဥ္နဲ႔ ေခတ္မီရဟတ္ယာဥ္ေတြ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း အဆင့္ျမႇင့္ဖို႔ရာအတြက္ ယခင္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံကို အဓိကထားၿပီး အေမရိကန္၊ ႐ုရွ၊ ပါကစၥတန္တို႔ကို မွီခိုေနရာကေန အခု ဘဂၤလိုအေျခစိုက္ အိႏၵိယေလေၾကာင္းပ်ံသန္းထိန္းသိမ္းမႈ လီမိတက္ (HAL) ေလေၾကာင္းကုမၸဏီကေနၿပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းအဆင့္ျမႇင့္ေပးဖုိ႔ ကမ္းလွမ္းလာပါတယ္။

ဘဂၤလားေလတပ္မွာရွိတဲ့ ေလယာဥ္အမ်ားစုက ႐ုရွနဲ႔ အေမရိကန္လုပ္ေတြပါ။ လက္ရွိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေလတပ္ထဲမွာ ယူကရိန္းလုပ္ အန္တိုေနာ့ေလယာဥ္ AN 32s (၃) စီးနဲ႔ ႐ုရွလုပ္ MIG-29 (၁၄) စီး ပ်ံသန္းေနဆဲပါ။ တ႐ုတ္၊ ပါကစၥတန္ ဘက္ကေန အကူအညီေပးခဲ့တဲ့ တ႐ုတ္လုပ္ A-5 A-7 ေလယာဥ္ေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အခု ႐ုရွလုပ္ MIG 29/MI 17s/AN 32s ေလယာဥ္ေတြအတြက္္ အိႏၵိယမွာ အပိုပစၥည္းေတြရွိေနဆဲ (Mi-17s ရဟတ္ယာဥ္ အေျမာက္အျမားကို ေလေၾကာင္းသယ္ပို႔ ကိစၥေတြအတြက္ အိႏၵိယမွာ ေလာေလာဆယ္ သံုးေနဆဲ) မို႔ ဘဂၤလားေလယာဥ္ေတြ ျပဳျပင္ထိ္န္းသိမ္းဖို႔ အိႏၵိယကုမၸဏီရဲ႕ ကန္ထ႐ိုက္ေအာင္ျမင္ခဲ့တာပါ။ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၁) ရက္ေန႔မွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ စီမံကိန္းေရးရာ၀န္ႀကီး A K Khandker က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေလတပ္အတြက္ ေလတပ္အုပ္စုတခုနဲ႔ ပင္လယ္ကင္းေထာက္ ေလယာဥ္ (၂) စီး ၀ယ္ဖုိ႔ ပါလီမန္မွာ တင္ျပခဲ့သလုိ ၂၀၀၈-၀၉ ခုႏွစ္က စစ္ေရးဘတ္ဂ်က္ (၁) သန္းဖုိး သံုးခဲ့ဲ့ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ လတ္တေလာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ေလတပ္ထဲမွာ MIG-29s (၁၆) စီး/ F-7(MIG 21 TYPE) (၄၀) စီး/ A-5 (attacker-arircraft ) (၁၈) စီး ရွိေနတယ္လုိ႔ (defence industry daily - 17 feb 2010) မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အလားတူ ျမန္မာ့ေလတပ္မေတာ္ ေလယာဥ္ေတြ အဆင့္ျမႇင့္ဖုိ႔ကိစၥမွာလည္း အစၥေရးဆီက အကူညီယူခဲ့ရတာပါပဲ။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္က ယူထားတဲ့ တ႐ုတ္ေလယဥ္(F-7/FT-7) ေတြအတြက္ အစၥေရးက လာေရာက္ၿပီး အဆင့္ျမႇင့္ေပးရာမွာ ေလယာဥ္ (F-7/ FT-7) (၃၇) စီးကို ေကာင္းကင္ယံေရဒါစနစ္ (EL/M-2032) ေပါ့ပါးတဲ့ ေလဆာေရာင္ျခည္အုိး (Rafael Python Mk.III) ေတြ တပ္ဆင္ေပးၿပီး တဘက္ကလည္း သူတို႔ထုတ္လုပ္တဲ့ (ေလဆာပဲ့ထိန္းဗုံးေတြ) ၀ယ္ယူတပ္ဆင္္ဖုိ႔ ကမ္းလွမ္းလာပါတယ္။ စၿပီး ၀ယ္ကတည္းကိုက တ႐ုတ္ေလယာဥ္ေတြမွာ ေလဆာပဲ့ထိန္း ကြန္ပ်ဴတာအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပ႐ိုဂရမ္ေတြ ပါမလာခဲ့တာပါ။ အစၥေရးတုိ႔ရဲ႕ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေရး ကန္ထ႐ိုက္ေအာင္ၿပီးေနာက္ (၁၉၉၇) ခုႏွစ္မွာ တ႐ုတ္ဆီက ေနာက္ထပ္ FT-7 ေလယာဥ္ တအုပ္ကို ျမန္မာ့ေလတပ္က ထပ္မံ၀ယ္ယူခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္္ အစၥေရးတုိ႔ အဆင္ျမႇင့္ေပးထားတဲ့ F -7/ FT -7 ေလယာဥ္ေတြဟာ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ျမန္မာ-ထုိင္း နယ္စပ္အေရးအခင္းမွာ ေလယာဥ္အုပ္ (၃) အုပ္ အစီး (၃၀) ေက်ာ္ တုိက္ပြဲ၀င္ဖုိ႔ အထက္က ၫႊန္ၾကားေပမယ့္ လက္္ေတြ႔မွာ (၆) စီးပဲ ေရွ႕တန္းစစ္မ်က္ႏွာ တာခ်ီလိတ္ေျမာက္ဘက္က က်ိဳင္းတံုေလတပ္စခန္းကို ေရာက္ရွိ စစ္ဆင္ေရးထြက္ႏိုင္တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

တာခ်ီလိတ္-မယ္ဆုိင္ အေရးအခင္းတုန္းက ထုိင္းေတာ္၀င္ေလတပ္မေတာ္မွာ ျပန္လည္ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္း မြမ္းမံေရးလုပ္ထားတဲ့ တုိက္ပြဲ၀င္ RTAF F-5s ေလယာဥ္ေတြက ေလဆာပဲ့ထိန္း ဗံုးမုိးရြာေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာတပ္မေတာ္ဘက္က ရွိေနတဲ့ PC-7 (၁၇ စီး) PC-9 (၉ စီး) ယူဂိုက မွာယူထားတဲ့ G-4 Galebs (၄) စီးဟာ တုိက္ပြဲ၀င္ဖုိ႔ အေျခအေနမရွိဘဲ တ႐ုတ္လုပ္ F 7 ေလယာဥ္ (၆) စီးသာ တုိက္ပြဲ၀င္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားပါ။ ထုိင္းေလယာဥ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီး တုိက္ပြဲ၀င္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာေလယာဥ္ဆုိလုိ႔ တစီးတေလ ကိုေတာင္ မျမင္ခဲ့ရပါဘူး၊၊

ေနာက္တခ်က္အေနနဲ႔ ၂၀၀၁ ဇြန္ (၁၉) ရက္ေန႔က ေဒၚလာ သန္း (၁၃၀) ဖုိး ႐ုရွလုပ္ MIG -29 ေလယာဥ္ (၁၀) စီး မွာယူတဲ့ အခါမွာ ေလတပ္က အရာရွိႀကီးေတြက ဒီေလယာဥ္ေတြ ၀ယ္ယူမယ့္အစား ျပင္သစ္လုပ္မီးရာ့ခ်္ (Mirage) ဂ်က္ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ ဆူခြိဳင္းလ္ (Su -27) ေလယာဥ္ေတြကိုသာ ၀ယ္ယူဖုို႔၊ ဒီ MIG 29 ေလယာဥ္အမ်ားစုဟာ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္ထုတ္ ေမာ္ဒယ္ေတြျဖစ္ၿပီး သိပ္ေခတ္ေနာက္က်လြန္းေနတာေၾကာင့္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေမာင္းႏွင္ဖုိ႔ရာ မလြယ္ကူေၾကာင္းနဲ႔ ထုိင္းတပ္မေတာ္က F-16 ေလယာဥ္ေတြကိုလည္း မယွဥ္ႏုိင္ေၾကာင္းကို မိတၳီလာေလတပ္စခန္းမႉးက ျပန္လည္တင္ျပခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ ထံုးစံအတုိင္း ျပန္လွန္ဆင္ေျခေပးတာမ်ိဳးကို အထက္က လံုး၀လက္မခံပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး မိတၳီလာေလတပ္ စခန္းမႉးပဲဲ ရာထူးကျပဳတ္ၿပီး ဦးပိုင္လီမိတက္ကို ေနရာအေျပာင္းခံသြားရပါေတာ့တယ္။

တ႐ုတ္ေလယာဥ္ (F7/ A 5) ေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္း ညံ့လြန္းတာေၾကာင့္ တ႐ုတ္စက္မႈပညာရွင္၊ အႀကံေပးေတြ မိသားစုလုိက္္ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္လာၿပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈေတြ လုပ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ တဘက္ကလည္း ေလတပ္ထဲမွာ တ႐ုတ္ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ တ႐ုတ္ပညာရွင္ေတြ ဒုကၡေပးတာထက္ကို ကူညီဖုိ႔ တာ၀န္ေပးထားတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြကပါ ေလတပ္အရာရွိေတြအေပၚ ထပ္မံျပႆနာရွာတာေၾကာင့္လည္း မိတၳီလာေလတပ္စခန္းက အရာရွိေတြ ႏုတ္ထြက္စာတင္တဲ့ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚခဲ့ေၾကာင္း ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ အစီရင္ခံစာအရ သိရပါတယ္။

စာရင္းဇယားေတြအရ ေလယာဥ္အင္အားခ်င္း သိပ္မကြာမလွမ္းရွိသလုိ အရည္အခ်င္းအရလည္း ျပဳျပင္မြမ္းမံ၊ လက္ပူတုိက္ၿပီး သံုးေနၾကရတဲ့ ေလတပ္စြမ္းရည္မ်ားအၾကားမွာ ျမန္မာနဲ ့ဘဂၤလားတုိ႔ဟာ သူမသာ ကိုယ္မသာ အေနအထားပါ။ စစ္အင္အားအရ ထက္၀က္ကြာျခားတယ္ ဆုိေနေပမယ့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ စစ္အင္အား (၅) သိန္း ဆုိတာကလည္း အမ်ားစု လက္မခံတဲ့ စာရင္းသက္သက္ပါ။ ေဖာင္းပြေနတဲ့ အေရအတြက္တခုလုိ႔သာ မွတ္ထားၾကပါတယ္။ အာရွ ဒုတိယ စစ္အင္အားအႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ ဗီယက္နမ္မွာေတာင္ စစ္အင္အား (၄၅၀,၀၀၀ ) ေလာက္ပဲရွိတာပါ။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကေတာ့ သူ႔စစ္သည္အင္အားကို စုစုေပါင္း (၂၅၀,၀၀၀) လုိ႔ အတိအက် ဆုိထားေပမယ့္ လူဦးေရခ်င္းအရမွာေတာ့ ျမန္မာထက္ (၃) ဆေလာက္ကို္ ပိုမ်ားေနတဲ့ ႏိုင္ငံပါ။ ကမာၻ႔လူဦးေရအထူထပ္ဆံုး အဆင့္ (၇) အျဖစ္လည္း သတ္မွတ္ျခင္း ခံထားရပါတယ္။ လူဦးေရမ်ားသလုိ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ (၂၀) ရာခုိင္ႏႈန္း၊ ဖြံ႔ၿဖဳိးဆဲ (၁၁) ႏိုင္ငံစာရင္းထဲမွာ အဆင့္ (၁၁) နဲ႔ ေနာက္ဆံုးပိတ္ ေနရာလုိက္ ႏုိင္ငံတခုပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ႏို္င္ငံၾကားက ျပႆနာေတြကို စစ္ေရးအရ ေျဖရွင္္းၾကမယ္ဆုိရင္ သူမသာ ကိုယ္အသုဘ အေျခအေနဆုိးနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရၿပီး အႏုိင္ရဖုိ႔ သိပ္မလြယ္တာေၾကာင့္လည္း အခုလုိ တျခားလမ္းတခုကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္က ေရြးဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာပါ။

ေသေရးရွင္ေရး သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔အေရး

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဟာ ေန႔စဥ္ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ကုဗမီလီမီတာ (၁၇၅၀) သန္း ထုတ္လုပ္သံုးစြဲေနၿပီး ဒါေတာင္ မလံုေလာက္တာမုိ႔ ေန႔စဥ္ ကုဗမီလီမီတာ သန္း (၂၀၀ ) ေလာက္ ေနာက္္ထပ္လိုေနပါေသးတယ္္။ ျမန္မာႏုိင္ငံဘက္မွာေတာ့ အခုမွ တြင္းသစ္ေတြေဖာက္ စမ္းသပ္ေအာင္ျမင္ၿပီး ထုတ္ေရာင္းဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းေနစမုိ႔ ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကားက စြမ္းအင္ေလာင္စာ အေျခအေန (၂) ရပ္ မတူၾကပါဘူး။ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ကေန ၂၀၀၅-၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယက သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ (၁,၀၀၀) ႀတီလီယံကုဗေပ၊ ျမန္မာကလည္း (၇) ႀတီလီယံကုဗေပ အသီးသီး ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေတြကတည္းက သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ေတြ ထပ္ၿပီး မထုတ္လုပ္ႏုိင္တာမုိ႔လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က စြမ္းအင္ကုမၸဏီ အေတာ္မ်ားမ်ား အ႐ံႈးေပၚ ေနပါတယ္။

ကမာၻ႔သဘာ၀ရင္းျမစ္ တုိင္းထြာခ်က္မ်ားအရ ျမန္မာ့ေရျပင္မွာ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔သိုက္ ၂၁.၁၉ ႀတီလီယံကုဗေပ (ကမာၻ႔ရင္းျမစ္ အားလံုးရဲ႕ ၀.၃ ရာခုိင္ႏႈန္း) ဘဂၤလားဘက္မွာ ပမာဏ (၁၃.၇၇) ႀတီလီယံကုဗေပ (ရင္းျမစ္အားလံုးရဲ႕ ၀.၂ ရခုိင္ႏႈန္း) စီ အသီးသီး ပိုင္ဆုိင္ထားေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘဂၤလားက သူ႔ေရပိုင္နက္ထဲမွာ လုပ္ကြက္ (၂၈) ကြက္ သတ္မွတ္ထုတ္လုပ္ဖုိ႔ စီစဥ္ေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာဘက္က အစီစဥ္ရွိရွိ အတင္း၀င္ေရာက္ တုိင္းထြာလုိက္တဲ့အတြက္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ေရျပင္နယ္နိမိတ္ အျငင္းပြားမႈ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။

လက္ရွိ အျငင္းပြား ေရျပင္ပိုင္နက္ဇုန္ထဲမွာ ဘဂၤလားပိုင္ လုပ္ကြက္ (၁၈) ကြက္ေလာက္ အက်ဳံး၀င္ေနၿပီး တုိင္းထြာထုတ္လုပ္ဖုိ႔ အေရး အခုလုိမ်ိိဳး ဆိုင္းငံ့ထားခံရတာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အတြက္ အေတာ္အခံရခက္ေစတဲ့ ကိစၥတခုပါ။ ျမန္မာနဲ႔သာမက အိႏိၵယႏုိင္ငံ ပင္လယ္ပိုင္နက္ဘက္မွာလည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရဲ႕ ေရျပင္နယ္နိမိတ္ ေရာယွက္ေနတာေၾကာင့္ ကုလသမဂၢ ပင္လယ္သမုဒၵရာ ဆုိင္ရာ ဥပေဒအရ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ၂၀၁၁ ဇူလုိင္၊ ျမန္မာက ေမ ၂၀၀၉၊ အိႏိၵယက ၂၀၀၉ ဇြန္အတြင္း သက္ဆုိင္ရာ ေရပိုင္နက္အသီးသီးကို တုိင္းထြာတင္ျပၾကရမွာျဖစ္ၿပီး လာမယ့္ ၂၀၁၀ မတ္လထဲမွာ ကုလသမဂၢက ၾကားနာေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရး ရၿပီးကတည္းက အၿမဲေထာက္ခံမႈေပးခဲ့တဲ့ အိႏၵိယ၊ အေမရိကန္ႏွစ္ႏုိင္ငံတုိ႔ကို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ျပဳထားတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဟာ ျမန္မာနည္းတူ တ႐ုတ္အစိုးရနဲ႔လည္း မကင္းရာမကင္းေၾကာင္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ တ႐ုတ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ျမန္မာနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံႀကား ေျပလည္ေအာင္ ေစ့စပ္ညွႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြးအေျဖရွာဖုိ႔ ေျပာတာကလြဲၿပီး တျခားဘာတခုကိုမွ ၾကား၀င္မစြက္ဖက္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေဒသတြင္း တင္းမာလာတဲ့ အေျခထိ ဆုိက္ေရာက္ေအာင္ မီးထုိးတြန္းအားေပးမယ့္ ႏုိင္ငံတကာအခင္းအက်င္း မရွိလို႔သာ ႏွစ္ႏုိင္ငံေရျပင္ပိုင္နက္ ျပႆနာကေန ေနာက္တဆင့္တက္ၿပီး စစ္ျဖစ္တဲ့အဆင့္ထိ မႀကီးထြားလာတာပါပဲ။ ေဘးပေယာဂမပါဘဲ ကိုယ္အင္အားနဲ႔ကိုယ္ စစ္ခင္းႏုိင္ဖုိ႔ရာ ဆုိရင္လည္း ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ စစ္အင္အားေတြသာမက အမ်ိဳးသားဇာတိမန္၊ မ်ိိဳးခ်စ္စိတ္နဲ႔ တုိင္းျပည္လူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈ သိပ္မရတဲ့ ဘ၀တူ အစိုးရေတြ ျဖစ္လုိ႔ေနၾကျပန္ပါတယ္။

နအဖအတြက္ ဓားမေသြးေလာက္တဲ့ ဘဂၤလားအေရး (အပုိင္း-၂)

ေ၀လင္း
၁၆/ မတ္ ၂၀၁၀
သဘာ၀စြမ္းအင္ရင္္းျမစ္မ်ား

လတ္တေလာ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔လုိအပ္ခ်က္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရအတြက္ ေန႔စဥ္လိုလို ေခါင္းခဲေနရတဲ့ ကိစၥတရပ္ပါ။ တႏုိင္ငံလုံးအတြက္္ ေန႔စဥ္သံုးစြဲေနတဲ့ ဓာတ္ေငြ႔ သန္း (၂,၂၀၀) ကုဗေပမွာ ေနာက္ထပ္ သန္း (၂၂၀) ကုဗေပေလာက္ လုိအပ္ေနဆဲပါ။ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔သိုက္ပမာဏ (၇.၂) ႀတီလီယံကုဗေပ ရွိတဲ့အနက္ (၅.၅) ႀတီလီယံ ကုဗေပသာ ထုတ္ယူႏုိင္ပါတယ္။ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔လုိအင္က (၁၀) ရာခုိင္ႏႈန္း ျမင့္ျမင့္တက္လာေနတာကလည္း ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ျဖစ္ေနတာမုိ႔ ဒီပမာဏ လုိအပ္ခ်က္ဟာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္က်ရင္ ေလာင္စာကုန္ခန္းၿပီး တိုင္းျပည္မွာ ႀကိီးမားတဲ့ ျပႆနာေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔လာႏိုင္စရာ ရွိေနပါတယ္။

ကုန္းတြင္းပိုင္းလုပ္ကြက္ (၂၄) ခုနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္လုပ္ကြက္ (၂၈) ခုကေန အေမရိကန္၊ ၾသစေၾတးလ်၊ ကိုရီးယား၊ တ႐ုတ္၊ ဆုိက္ပရပ္ စတဲ့ ဓာတ္ေငြ႔ထုတ္လုပ္သူ ႏုိင္ငံစံုကုမၸဏီႀကီး (Unocal / Shell / Occidental / Cairn Energy/ Rexwood/ Texaco / Chevron / Euron / Helliburton / UMC / British Petroleum /Mobil / Tullow Oil / Maersk Oile) ေတြကလည္း ဘဂၤလား ကုန္း၊ ေရ ႏွစ္ေထြ ေရနံလုပ္ကြက္ေတြကို လုပ္ခြင့္ရဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းေနၾကသလုိ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ေတြကတည္းကပဲ ျပင္ပကုမၸဏီႀကီးေတြ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ စတင္၀င္ေရာက္ တူးေဖာ္လုပ္ကိုင္ေနခဲ့ၾကတာပါ။

၂၀၀၉ ၾသဂုတ္လမွာ အေမရိကန္အေျခစိုက္ Conoco Phillips ကုမၸဏီနဲ႔ ေရနက္ကြင္းလုပ္ကြက္ (၂) ခု ေရတိမ္လုပ္ကြက္ (၁) ခု တူးေဖာ္လုပ္ကိုင္ဖုိ႔ ေဒၚလာ (၁၆၀.၅) သန္းဖုိး သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့လုိ႔လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ေရနံသဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ၀န္ႀကီးက မိမိတို႔တုိင္းျပည္အတြက္ ၀င္ေငြ (၂) ဆတုိးၿပီး ၂၀၂၀ ခုႏွစ္ထဲမွာ အလယ္အလတ္အဆင့္ စီးပြားဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ ႏိုင္ငံအဆင့္ကို ေရာက္ေတာ့မွာျဖစ္ေၾကာင္း ထေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၂၀ မေရာက္ခင္ အခုလတ္တေလာ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ ေက်ာ္လႊားဖုိ႔အေရးက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အတြက္ လက္ေတြ႔ ေသေရးရွင္ေရးျပႆနာႀကီးပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘဂၤလားပင္လယ္ေကြ႔ ေရနံသဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ေရျပင္ပိုင္နက္ကိစၥဟာ ဘဂၤလားအတြက္ ေနာက္ဆုတ္လုိ႔ မျဖစ္တဲ့ ကိစၥတရပ္ ဆုိရင္လည္း မွန္ပါတယ္။

သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔အတြက္ အခက္ႀကံဳေနရတာတင္မက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္က႑ကလည္း လံုေလာက္မႈမရွိပါဘူး။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အိႏၵိယခရီးစဥ္မွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာစီနာ အိႏိၵယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ မန္မုိဟန္ဆင္းနဲ႔ ေတြ႔ဆံုၿပီး ႏွစ္ႏုိင္ငံၾကားမွာ ၂၀၀၁-၂၀၀၆ ခုႏွစ္အတြင္း ယခင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ခါလီဒါဇီယာလက္ထက္ (၂၀၀၁-၂၀၀၆ ခုႏွစ္ေတြ) တုန္းက တင္းမာသြားခဲ့တဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္ၿပီး စီးပြားေရး၊ စြမ္းအင္၊ ကုန္သြယ္ေရး အခြန္ကင္းလြတ္ခြင့္ ကိစၥမ်ားပါ အဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။ အိႏိၵယက လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား (၂၅၀) မီဂါ၀ပ္ ေထာက္ပံံ့ကူညီေပးမယ့္အျပင္ နီေပါဘက္ကေန ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ သေဘၤာဆိပ္ကမ္းမ်ားသို႔ အိႏၵိယနယ္ေျမကုိျဖတ္္ၿပီး ကုန္စည္ပို႔ေဆာင္ခြင့္၊ ဘူတန္ႏုိင္ငံက ေရအားလွ်ပ္စစ္ေတြ အိႏၵိယကိုျဖတ္ၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္ သြယ္ယူခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။

ဒါကလည္း ျမန္မာရခုိင္ကမ္းလြန္ ေရနံလုပ္ကြက္ A1 / A2 ေတြက ထြက္မယ့္ ေရနံနဲ႔သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ေတြကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံတြင္းျဖတ္ၿပီး ကီလိုမီတာ (၉၆၀) ရွည္ ဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လုိင္းေဖာက္ဖုိ႔အတြက္ အျပန္အလွန္ အေပးအယူလုပ္ နားလည္မႈ ရသြားတဲ့ ကိစၥတခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ့အျပင္ ပင္ကိုယ္သဘာ၀လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္ ရင္းျမစ္ခ်ဳိ႕တဲ့မႈေၾကာင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြ ဆီက လွ်ပ္စစ္ကို ၀ယ္ယူသုံးစြဲေနရပါတယ္။ အိႏၵိယ၊ ဘူတန္ႏုိင္ငံေတြအျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္ထဲက စိုင္တင္ေခ်ာင္း၊ အမ္းေခ်ာင္း၊ သရက္ေခ်ာင္းတုိ႔မွာ ဆည္တည္ေဆာက္ၿပီး လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္၀ယ္ယူဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ ေနတာလည္း ရွိပါေသးတယ္။

သဘာ၀ရင္းျမစ္ ေလာင္စာနဲ႔ စြမ္းအင္ျပႆနာေတြဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က တက္လာမယ့့္ အစိုးရတုိင္းအတြက္ အိႏၵိယ၊ ျမန္မာလုိ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးတင္းမာမႈ အျဖစ္မခံႏိုင္တဲ့ ကိစၥႀကီးတခုပါ။ ေနာက္ထပ္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အတြက္ ျမန္မာနဲ႔ မလႊဲမေရွာင္သာ ဆက္ဆံလုပ္ကိုင္ရမယ့္ လုပ္ငန္းေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ ဒါကေတာ့ ႏွစ္ႏုိင္ငံကို ျဖတ္ေဖာက္လုပ္ဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ အာရွျဖတ္လမ္းႀကီးေတြပါပဲ။ ဒီလမ္းႀကီးေတြက ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ထဲကို လမ္းေၾကာင္းႀကီးသံုးခု ပြင့္သြားေစမွာ ျဖစ္သလုိ ဘဂၤလားေရနက္ဆိပ္ကမ္းေတြကိုလည္း ပုိဖြံ႔ၿဖိဳးလာေစမွာပါ။ ဘဂၤလား၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာစီနာနဲ႔ အာရွဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဘဏ္ (ေတာင္အာရွဌာနမႉး) ဆူလတန္ ဟာဖက္ရာမန္တုိ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံျဖတ္ေဖာက္လုပ္မယ့္ ကူမင္း-စစ္တေကာင္း မီးရထားလမ္းအတြက္ ဘဂၤလားဘက္က ျပန္လည္စိတ္၀င္တစား ႀကိဳးပမ္းခဲ့သလုုိ ဘဂၤလား၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္အတြင္း ဒီကိစၥကို ဆက္လက္အေကာင္အထည္ ေဖာ္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

နယ္စပ္သံဆူးႀကိဳးမ်ားနဲ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းဒုကၡသည္ျပႆနာ

လက္ေတြ႔မွာ ဘဂၤလား-အိႏၵိယ ႏွစ္ႏုိင္ငံနယ္စပ္ မိုင္ေပါင္း (၂,၅၀၀) ရွိတဲ့အနက္ မိုင္ (၈၀၀) ေက်ာ္ ၿခံစည္း႐ုိး ကာရံထားတဲ့ၾကားကေန ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္မွ ခုိး၀င္သူမ်ား၊ ခုိး၀င္မယ္လုိ႔ သံသယရွိသူမ်ားကို ပစ္ခတ္ဖမ္းဆီးခဲ့ရာ (၁၃) လအတြင္း (၉၅) ဦး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ကေန ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အထိ (၁၀) ႏွစ္ကာလအတြင္း ဒဏ္ရာရသူ (၈၅၈) ဦးရွိခဲ့ၿပီး လူေပါင္း (၈၉၇) ဦး ဖမ္းဆီးခံရပါတယ္။ ေန႔စဥ္လိုလုိ ဘဂၤလားဘက္ကေနၿပီး မူးယစ္ေဆး၀ါး၊ လက္နက္၊ ေငြစကၠဴအတု ေမွာင္ခုိျဖတ္သန္းသယ္ေဆာင္မႈေတြေၾကာင့္ အင္အား (၅၀၀) ရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီး နယ္ျခားလံုၿခံဳေရးတပ္ရင္းကိုပါ ပူးတြဲတာ၀န္ခ်ထားေပးၿပီး နယ္စပ္ျဖတ္သန္းသူ အမ်ိဳးသမီးမွန္သမွ်ကို အေသးစိတ္ ရွာေဖြစစ္ေဆးေနၾကရပါတယ္။

အလားတူ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေမာင္းထုတ္လုိက္္တဲ့ ဘဂၤလီ၊ ႐ုိဟင္ဂ်ာ (၂၈၀,၀၀၀) ကလည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတြင္း ဒုကၡသည္စခန္းေတြမွာ ဆက္ေသာင္တင္ေနတုန္းပါပဲ။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ထဲမွာ ႐ုိဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ (၉,၀၀၀) ေလာက္ကို စိစစ္ၿပီး ျပန္လက္ခံမယ္ဆုိတာကလည္း ျမန္မာအစိုးရဘက္က ပါးစပ္အေျပာသာ ရွိပါေသးတယ္။ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရးနဲ႔ ႐ုိဟင္ဂ်ာ (၂၅၀,၀၀၀) ေမာင္းထုတ္ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ဖိအားေၾကာင့္သာ ႐ိုဟင္ဂ်ာ (၁၀,၀၀၀) ေလာက္ကို ျမန္မာဘက္က ျပန္လည္လက္ခံခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ နယ္စပ္တရားမ၀င္ ခုိး၀င္လာသူ ရွင္းလင္းေရး (နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရး) စီမံခ်က္ကုို ျမန္မာစစ္အစိုးရ ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ထပ္မံေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီး ႐ုိဟင္ဂ်ာေတြ ဆက္လက္ေမာင္းထုတ္ေနခဲ့ပါေသးတယ္။

ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီက သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ ႐ိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ (၂၁,၁၁၇) ဦး ျပန္လက္ခံေရးကိစၥမွာ ျမန္မာဘက္က လူ (၇,၅၃၅) ဦးကိုသာ အသိမွတ္ျပဳပါတယ္။ က်န္လူ (၁၃,၅၈၂) ဦးကုိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္ကပါ လက္မခံေတာ့တာမို႔လည္း သူတုိ႔အားလံုး ႏိုင္ငံမဲ့မ်ား ျဖစ္ကုန္ၾကပါေတာ့တယ္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ စာရင္းမ်ားအရ ႐ိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ လူေပါင္း (၁၉,၂၀၀) ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ ဆက္လက္က်န္ရွိေနေသးတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ ၁၉၉၁ မွာေတာ့ ဒုတိယအသုတ္ ေမာင္းထုတ္မႈေတြ လုပ္ခဲ့႐ံုသာမက နယ္စပ္ေဒသ စစ္ေဆးႀကီးၾကပ္ေရးလုိ႔ေခၚတဲ့ နစကတပ္ရင္းေတြကို နယ္ေျမ (၉) ခုအျဖစ္ ထပ္မံဖြဲ႔စည္းၿပီး ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္း တုိးခ်ဲ႕ေနရာခ်ထားလာခဲ့တဲ့အျပင္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲက ႏွစ္ရွည္ျပစ္ဒဏ္က် အက်ဥ္းသားမ်ား၊ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းမ်ား၊ ျမန္မာျပည္မက ဆင္းရဲသား အုိးမဲ့အိမ္မဲ့မ်ားစြာကို ရခုိင္ျပည္နယ္ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာ (ဘဂၤလားနဲ႔ ထိစပ္ရာ ေဒသတေလွ်ာက္) ေဒသေတြမွာ နတလ စီမံကိန္းနဲ႔ ရြာေပါင္း (၄၀) ေက်ာ္ တည္ေဆာက္ေနရာခ်ထားေပးခဲ့ပါတယ္။

ဒါတင္မက ၂၀၀၈ ခုနွစ္ ပင္လယ္ျပင္ပိုင္နက္ အေရးအခင္းၿပီးေနာက္ ကီလိုမီတာ (၂၃၀) ရွည္တဲ့ ျမန္မာ-ဘဂၤလား နယ္စပ္တေလွ်ာက္ သံဆူးႀကိဳးကာရံျခင္းလုပ္ငန္းကုိ စတင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရာ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကုန္မွာ (၇၀) ကီလုိမီတာအထိ ၿပီးစီးခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ စိုင္တင္ျမစ္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ကေနရရွိတဲ့ လွ်ပ္စစ္ကိုသံုးၿပီး ဓာတ္အားလႊတ္ နယ္စပ္သံဆူးႀကိဳး စီမံခ်က္အရ ျမန္မာဘက္က အျမန္ဆံုးၿပီးေအာင္ ကာရံေနတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အတြက္ ႏွစ္ဘက္လက္ခံဖို႔ ခက္ခဲေနတဲ့ ဘဂၤလီေခၚ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေရးကိစၥမွာ နယ္စပ္စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီလူေတြ အစုအၿပံဳလုိက္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္ ေျပးခို၀င္လာမယ့္ အႏၲရာယ္လည္း ရွိေနဆဲပါ။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကား ေရပိုင္နက္ျပႆနာျဖစ္ခ်ိန္မွာ ျမန္မာစစ္တပ္က ႐ိုဟင္ဂ်ာ (၁) ေသာင္းေလာက္ကို အရန္သင့္ေခၚယူ လူစုခုိင္းထားၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ဘက္ကို ျပန္ေမာင္းဖုိ႔ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ သတင္းေတြ ထြက္ေပၚခဲ့တာလည္း ရွိပါေသးတယ္။ အိႏၵိယနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္နိမိတ္ခ်င္းထိစပ္ေဒသမွာ သံဆူးႀကိဳးေတြ ကာရံထားတဲ့ ၾကားကေန ႏွစ္ဘက္ဘဂၤလီေတြ အျပန္အလွန္ ၀င္ေရာက္ေနတဲ့ ျပႆနာကလည္း ဆက္ရွိေနဆဲပါ။ စစ္ျဖစ္လုိက္တာနဲ႔ အလံုးအရင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ထပ္၀င္လာမယ့္ ဒုကၡသည္အေရးကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရအေနနဲ႔ မေျဖရွင္းခ်င္တာကေတာ့ အမွန္ပါ။ မၾကာေသးခင္ကမွ စစ္တေကာင္းေတာင္တန္းေဒသမွာ သြားေနရာခ်ထားေပးတဲ့ ဘဂၤလီေတြနဲ႔ ေဒသခံေတြၾကားက သတ္ျဖတ္မႈေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႔ၿပီး ထပ္မႀကီးထြားလာေအာင္ လုပ္ဖုိ႔အတြက္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရ အေတာ္ႀကီး ေခါင္းစားေနရပါတယ္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရဲ႕ အနာဂတ္

လာမယ့္ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္ေရာက္ရင္ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ေတြ ျမင့္တက္လာတာေၾကာင့္ ဘဂၤလားလူဦးေရ သန္း (၁၅၆) သန္း ထဲက လူေပါင္း (၁၅) သန္းေလာက္ကို အတိဒုကၡေရာက္သြားေစႏုိင္သလုိ ေျမဧရိယာ (၁၇) ရာခုိင္ႏႈန္း ဆံုး႐ႈံးသြားမယ့္ ေဘးဆုိးႀကီးတခု ႀကံဳႏိုင္ေၾကာင္း ကမာၻ႔ရာသီဥတုေျပာင္းလဲျခင္း အစီရင္ခံစာထဲမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ တဘက္ကလည္း အဆမတန္ တုိးပြားလာေနတဲ့ လူဦးေရဟာ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္က်ရင္ ႏွစ္ဆတုိးလာလုိ႔ သန္းေပါင္း (၃၀၀) ေလာက္အထိ ျဖစ္လာႏိုင္ၿပီး အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြအတြက္ စိုးရိမ္ဖြယ္ေကာင္းေလာက္တဲ့ ဒုကၡသည္အင္အားစုႀကီးကို ျဖစ္ေပၚလာေစႏုိင္တာမို႔လည္း အိႏၵိယဘက္က ဘဂၤလားနယ္စပ္ မုိင္ေပါင္း (၂,၅၀၀) ေက်ာ္မွာ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားလႊတ္ သံဆူးႀကိဳးကာရံျခင္းလုပ္ငန္းေတြ ၿပီးသေလာက္ နီးပါးျဖစ္ေနပါၿပီ။

ဘရပ္ဆဲလ္မွာ က်င္းပသြားတဲ့ တတ္သိပညာရွင္မ်ား အြန္လိုင္းညီလာခံ ရရွိခ်က္ေတြအရ လာမယ့္အနာဂတ္မွာ ကမာၻ႔စစ္ေရး၊ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ စဥ္းစားစီမံခ်က္ေတြထဲမွာ သဘာ၀နဲ႔ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲျခင္းကိစၥဟာ အေရးပါလာမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ အခုကိုပဲ ပင္လယ္ေရျမင့္တက္မႈနဲ႔ ဆုိး၀ါးတဲ့ မုန္တုိင္းေတြေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ မန္ဟာ (Manha) ျမစ္၀က စတုရန္းကီလုိမီတာ (၆,၄၀၀) ရွိ ဘိုလာ (Bola) ကြၽန္းေလး နစ္ျမဳပ္ၿပီး လူဦးေရ သန္းတ၀က္ေလာက္ကို အေရးေပၚ ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းေပးခဲ့ရပါေသးတယ္။

ထပ္ၿပီး ဆုိး၀ါးလာေစမွာကေတာ့ လူဦးေရေပါက္ကြဲမႈေနာက္ကြယ္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္လက္မဲ့ ဒုကၡသည္ အလံုးအရင္းႀကီးရဲ႕ ျပႆနာပါ။ ကမာၻ႔လူဦးေရအထူထပ္ဆံုး ႏိုင္ငံတခုျဖစ္တဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ အမ်ဳိးသမီးတိုင္း ထက္၀က္ေလာက္ ေလွ်ာ့ၿပီးေမြးၾကဖို႔ စီမံခ်က္နဲ႔ ကေလးေမြးဖြားႏႈန္းေလွ်ာ့ခ်ေရး ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနေပမယ့္ တုိးတက္မႈက အနည္းငယ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ၂၀၅၀ ခုႏွစ္မွာ လူဦးေရ သန္း (၃၀၀) ျဖစ္လာမွာက ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲဆုိတဲ့ ကိန္းမ်ဳိးဆုိက္ေနပါၿပီ။

အာဟာရဓာတ္၊ သန္႔စင္တဲ့ ေသာက္သံုးေရ၊ ေနစရာ အုိးအိမ္ စတဲ့ အခက္အခဲေတြကပါ ထပ္ဆင့္လုိက္ေတာ့ လက္ရွိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရအေနနဲ႔ ေျဖရွင္းမစြမ္းျဖစ္လာမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သံမဏိသက္တမ္းရွည္ ခ်စ္ၾကည္ေရးရထားတဲ့ အိမ္နီးခ်င္း အိႏၵိယလုိႏိုင္ငံကေတာင္ လက္ရွွိ သူ႔ႏုိင္ငံထဲမွာ ဘဂၤလားဒုကၡသည္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား (၁၅) သန္းေက်ာ္ေနၿပီလုိ႔ ထုတ္ေျပာေနပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္မႈကေန ထပ္ၿပီးထြက္လာမယ့္ လူေတြကို လက္မခံႏိုင္ဘူးလုိ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း သတိေပးလိုက္တဲ့သေဘာပါ။ နယ္စပ္သံဆူးႀကိဳးေတြကို ျဖတ္ၿပီး ေနာက္ထပ္ထြက္လာမယ့္ ဘယ္သူတဦးတေယာက္ကိုမွ ထပ္လက္မခံေတာ့တဲ့ လကၡဏာလည္း ေဆာင္ေနပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြကေတာ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မ်ိဳးခ်စ္ ဗုိလ္မႉးႀကီးေဟာင္း မုနိရာဇမန္ရဲ႕ ကိုယ္တိုင္သံုးသပ္ထားခ်က္ေတြပါပဲ။

ျပည္တြင္း ႏုိင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးေတြတင္သာမက သဘာ၀၀န္းက်င္ ပထ၀ီအေနအထားအရ သယံဇာတနဲ႔ စြမ္းအင္ရင္းျမစ္ခ်ိဳ႕တဲ့မႈ စတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ေပါင္းစံုကလည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကို တျခားႏိုင္ငံေတြ (အထူးသျဖင့္ အိႏိၵယ၊ ျမန္မာ) တို႔နဲ႔ စစ္ျဖစ္ဖုို႔ အေျခအေနမေပးပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး သယံဇာတ လုိအပ္ခ်က္ ဘက္ေပါင္းစံုကေန မျပည့္စံု ခ်ဴခ်ာလြန္းလွတဲ့ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အတြက္ ေနာင္မွာလည္း စစ္ေရးအရ ျမန္မာနဲ႔ယွဥ္ဖို႔ သ္ိပ္မလြယ္ကူေၾကာင္းကို ျမန္မာနအဖစစ္အစိုးရ သိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ အနာဂတ္စစ္ေရး ျပင္ဆင္ခ်က္ေတြထဲမွာ နယ္နိမ္ိတ္ခ်င္းဆက္စပ္ ႏိုင္ငံေတြအနက္ ျပည္ပက်ဴးေက်ာ္ရန္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားခံရတာ ထုိင္းႏုိင္ငံတခုပဲရွိတယ္လို႔ နအဖက သူ႔တပ္မေတာ္ အရာရွိေတြကို ခ်ျပထားပါတယ္္။ စစ္ေရးအရ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကုိ ထုိင္းႏိုင္ငံေလာက္ နအဖတုိ႔ အေလးထားမေနပါဘူး။ လက္ရွိ ျမန္မာစစ္အစိုးရ ေနရာခ်ထားတဲ့ အေျမာက္၊ ေလေၾကာင္းရန္ ကာကြယ္ေရးစနစ္ေတြ အရလည္း ထုိင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ တေလွ်ာက္မွာ ပိုၿပီးေနရာခ်ထားတာ အဲဒီအခ်က္ေၾကာင့္ပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္အေရးကိစၥေတြမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ျပႆနာဟာ အခုေရာ ေနာင္ေရာ ထည့္စဥ္းစားစရာမလိုတဲ့ အခ်က္တခုသာျဖစ္ေၾကာင္းပါ။ ။

ေခတ္ၿပိဳင္ - ေဆာင္းပါး